Agnus Dei 10/10/2010

Posted: Οκτώβριος 10, 2012 in Uncategorized

Κωνσταντίνος Χαρκοφτάκης 1934-2010

H απώλεια ενός γονιού είναι από τις πιο επώδυνες εμπειρίες στην ζωή του ανθρώπου. Πριν ήσουν ο γιος του τάδε, η κόρη της τάδε, μετά ενηλικιώνεσαι απότομα και γίνεσαι το παιδί κάποιας αφηρημένης μορφής. Η απώλεια δεν είναι κάτι το οποίο μπορείς να αποτιμήσεις, τα πιο πολύτιμα πράγματα δεν αγοράζονται ούτε πουλιούνται. Δεν μπορείς να αγοράσεις έναν πατέρα, υπάρχει μόνο ένας για τον καθένα. Κάποιοι δεν τον γνώρισαν και είναι μια μεγάλη έλλειψη στην ζωή τους, κάθε παιδί έχει ανάγκη και τα δυο πρότυπα, το αρσενικό και το θηλυκό. Με τον πατέρα μου δεν είχα καλή επικοινωνία, όμως κάθε ημέρα παρατηρώ ότι οι αξίες του επιβιώνουν μέσα από εμάς. Όπως κάποιος άνθρωπος μπορεί να αγαπά την υπόσταση του περισσότερο από την ζωή του, έτσι και η επιβίωση των αξιών του μπορεί να είναι περισσότερο σημαντική από μια παράταση της ζωής του. Ο πατέρας μου ήταν ένας απλός άνθρωπος που ταξίδευε για 25 χρόνια σε μια ηλικία που οι περισσότεροι απολαμβάνουν την ζωή. Σήμερα που η κυρίαρχη ιδεολογία είναι ο ηδονισμός, αυτή η επιλογή είναι ακατανόητη αν δεν αναλογιστούμε πόσο φτωχή ήταν η Ελλάδα πριν 60 χρόνια, τότε που νέα παιδιά όργωναν τις θάλασσες για να ξεφύγουν από την εξαθλίωση.

Η αθανασία είναι μια ουτοπία, ακόμα και αν ανακαλύψουμε ένα φάρμακο που θα σταματά τη γήρανση, θα πεθαίνουμε από νέες υπέρ αρρώστιες, σούπερ καρκίνους και αθάνατα μικρόβια. Οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν μόνο από γεράματα. Μετά η πεποίθηση μας ότι κανένας δεν ζει για πάντα μας ωθεί να διακινδυνεύουμε πιο εύκολα ή να αγωνιστούμε για κάτι ή για να ζήσουμε πιο έντονα τον έτσι η αλλιώς περιορισμένο χρόνο μας. Έπειτα για φανταστείτε πολιτικούς να ζουν 200 χρόνια με εμφάνιση βαμπίρ και να θέλουν να είναι πρωθυπουργοί τα 150 από αυτά. Φρικτό…

Δεν πιστεύω στη μεταθανάτια ζωή, νομίζω ότι μαζί με τα εγκεφαλικά μας κύτταρα πεθαίνει και η συνείδηση μας. Δεν είναι επώδυνο, είναι η κατάσταση στην οποία βρισκόμασταν πριν γεννηθούμε. Τα μεταφυσικά συστήματα που υπόσχονται παραδείσους και ανταμοιβές δεν μου αρέσουν, προτιμώ να ακολουθώ μια επίγεια ηθική, στο κάτω κάτω είναι πιο ανιδιοτελές. Επομένως η κοινή μας μοίρα είναι η λήθη που φέρνει η βιολογία και ο χρόνος, και σε αυτή την κοινή μοίρα πιστεύω ότι θα συναντήσουμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Ο Κώστας Χαρκοφτάκης έφυγε ακριβώς πριν δυο χρόνια νικημένος από τον καρκίνο, μας αποχαιρέτησε με ηρεμία δίνοντας μαθήματα αξιοπρέπειας μέχρι την τελευταία στιγμή. Δεν ήταν κάποιος διάσημος, αλλά ένας μικρός Οδυσσέας όπως χιλιάδες άλλοι που ακολουθούν την ναυτική παράδοση του έθνους. Όπως φρόντιζε να μεταφέρει με ασφάλεια το πλήρωμα του και το φορτίο στο λιμάνι, έτσι και εμάς μας μεγάλωσε με ασφάλεια μέχρι την ηλικία της ωριμότητας. Για αυτoύς τους λόγους  θα τον θυμόμαστε με σεβασμό και αγάπη  μέχρι η λήθη να σφραγίσει και τη δική μας ιστορία.

Γιώργος Χαρκοφτάκης
manamachine.wordpress.com

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s