O Δεύτερος Θάνατος

Posted: Αύγουστος 23, 2012 in Ιδέες, Καθημερινότητα

Περισσότερο από τους ιδεολόγους εκτιμώ τους ανθρώπους που εξετάζουν την πραγματική ανθρώπινη κατάσταση.  Η κατάδυση στις εσχατιές της ανθρώπινης φύσης οδηγεί ανάλογα με την φύση του εξεταστή στην ανακουφιστική αποδοχή ή στην απόγνωση. Εκτός από το πείραμα του Μilgram, το οποίο παρέχει συγκλονιστικά συμπεράσματα για το πόσο πρόθυμοι είμαστε να αποδεχτούμε τη  βία, ο J. B. Calhun το 1972 πειραματίστηκε με την κοινωνική κατασκευή που ονομάστηκε “Universe 25” .

Το πείραμα ήταν απλό, στην αρχή 4 υγιή ζευγάρια ποντικιών αποίκησαν ένα τετράγωνο 2,5×2,5m στο οποίο είχαν δημιουργηθεί ιδανικές συνθήκες αναπαραγωγής. Υπήρχε άφθονη τροφή, νερό και σταθερή θερμοκρασία. Στους τοίχους του τετραγώνου υπήρχαν σκάλες ώστε τα ποντίκια να μπορούν να σκαρφαλώνουν στις φωλιές που είχαν δημιουργηθεί. Σε αυτές τις “παραδεισένιες” συνθήκες ο πληθυσμός διπλασιαζόταν κάθε 55 ημέρες. Μετά από 315 ημέρες ο πληθυσμός είχε φτάσει τα 600 ποντίκια με ανοδικές τάσεις. Την ημέρα 560 ο πληθυσμός έφτασε στο μέγιστο τα 2200 ποντίκια. Στην συνέχεια αυτό που προκλήθηκε ήταν η ολοκληρωτική κοινωνική κατάρρευση και ο θάνατος της αποικίας.

Τι συνέβη ; Η συνεχής αύξηση του πληθυσμού οδήγησε στην κατάργηση των κοινωνικών ρόλων και στην ακύρωση του “προσωπικού χώρου” των ατόμων της κοινωνίας. Η περιφρούρηση της φωλιάς από τα αρσενικά έγινε τόσο αγχωτική που οδήγησε σε παραίτηση από αυτή. Δεν υπήρχε ανάγκη εξεύρεσης τροφής και εξερεύνησης. Οι κοινωνικοί ρόλοι ήταν λιγότεροι από τον πληθυσμό και μεγάλοι αριθμοί ποντικών περιφέρονταν άσκοπα σε εναλλασσόμενες καταστάσεις νάρκης, υπερσεξουαλικότητας και επιθετικότητας. Τα μικρά ποντίκια εκδιώκονταν από την φωλιά πριν τον απογαλακτισμό. Ο ναρκισσισμός έγινε μια πολύ συνηθισμένη συμπεριφορά και τελικά, οδήγησε τα αρσενικά και τα θηλυκά από την υπερσεξουαλικότητα στην αποχή από την αναπαραγωγή, ακόμα και όταν ο αριθμός των ποντικών έγινε μονοψήφιος. Το κάθε άτομο της κοινωνίας έχασε την ικανότητα της επικοινωνίας πριν κλειστεί ολοκληρωτικά στον εαυτό του και οδηγήσει την κοινωνία στον θάνατο. Το πείραμα αυτό οδήγησε στο συμπέρασμα ότι του φυσικού θανάτου της κοινωνίας προηγείται ο πρώτος θάνατος που είναι η κατάρρευση των αξιών της. Ο Calhun γενικεύοντας τα συμπεράσματα του έγραψε :

..Μόνο βία και αναστάτωση της κοινωνικής οργάνωσης μπορούν να ακολουθήσουν… Άτομα γεννημένα σε αυτές τις συνθήκες θα είναι τόσο αποκομμένα από την πραγματικότητα που δεν θα είναι ικανά ούτε να αλλοτριωθούν. Οι πιο περίπλοκες συμπεριφορές θα κατακερματιστούν. Απόκτηση, δημιουργία και αξιοποίηση ιδεών, απαραίτητα σε μια μετα-βιομηχανική κοινωνία θα έχουν αποκλεισθεί..”

H πρώτη απλοϊκή παρατήρηση είναι ότι αυτά μπορούν να συμβούν μόνο σε κατάσταση υπερπληθυσμού. Η άποψη ότι ο παγκόσμιος υπερπληθυσμός  θα οδηγήσει σε αφανισμό πληθυσμών από ανελέητους αγώνες κατανομής αμφισβητείται, διότι μπορεί να προκύψει κοινωνική αποσύνθεση ακόμα και αν οι φυσικοί πόροι είναι επαρκείς. Σκοπός  της επόμενης ανάρτησης ( O Δεύτερος Θάνατος II ) θα είναι η γενίκευση των συμπερασμάτων του πειράματος του Calhun και η εφαρμογή τους στην ελληνική πραγματικότητα.

Γιώργος Χαρκοφτάκης
manamachine.wordpress.com

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Αμπντουλραχμάν Μοχάμεντ Ελ Μουρταντισταμάτρι λέει:

    Το ζουμί της υπόθεσης εδώ είναι ότι ο ποντικίσιος παράδεισος του Καλχούν ήταν, όσον αφορά στο έμψυχο δυναμικό, κλειστό σύστημα. Τι θα γινόταν αν στο πρωταρχικό στάδιο της συρρίκνωσης του πληθυσμού έμπαζε ο Δημιουργός κάθε μέρα κι από ένα νέο ποντίκι ελευθέρας βοσκής σε αναλογία αρσενικών/θηλυκών 8 προς 2; Υπερπληθυσμός -> παρακμή. Υπερπληθυσμός + χμ.. εξωτερικοί παράγοντες -> ;

  2. Ο/Η Γιαννης λέει:

    Το να τεμαχιζεις ποντικια η να δοκιμαζεις καμμια ενεση με πειραματικα φαρμακα το καταλαβαινω
    εν μερει για επιστημονικους λογους οσον αφορα την ιατρικη επιστημη που απτεται της
    επιστημης της βιολογιας,της χημειας,της φυσικης.Το να χρησιμοποιεις ποντικια για να
    βγαλεις συμπερασματα οσον αφορα την ανθρωπινη κοινωνικοτητα μου φαινεται ως απλη μπουρδα.Ο υπερπληθυσμος οπως κι αν θελει να τον δει κανεις, ιδεολογικα ή αξιολογικα ελευθερα,
    αποτελει ήδη ως εννοια και θεμα συζητησης, επιγνωση.Κατι που τα ποντικια τουλαχιστον δεν διαθετουν οπως δειχνουν και τα νουμερα.Δηλαδη το συμπερασμα που προκυπτει αβιαστα ειναι οτι στο συγκεκριμενο πειραμα τα ποντικια σ ενα χωρο 2,5 επι 2,5 καταφεραν να φτασουν τον αριθμο
    2200 επιτυχως.Αυτο,εγω τουλαχιστον, θα’θελα να το δω.

    Δεν υπήρχε ανάγκη εξεύρεσης τροφής και εξερεύνησης;;;;;;;ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗΣ ΣΤΟ 2,5Χ2,5 δια του 2200;;;ΕΛΕΟΣ!!!!

    μεγάλοι αριθμοί ποντικών περιφέρονταν άσκοπα;;;;;;;;;;ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ

    ΕΡΩΤΗΣΗ:Τα ψοφια ποντικια τα απεσυραν οι επιστημονες κι αν ναι γιατι;απο οικτο;μη μου πεις!!!!

    • Ο/Η Αμπντουλραχμάν Μοχάμεντ Ελ Μουρταντισταμάτρι λέει:

      Έχεις απόλυτο δίκιο. Αυτός ο αλμπάνης ο Καλχούν είχε βάλει στον ακάλυπτο κάτι σαν μαντρί με πέντε αρουραίους μέσα κι είχε κολλήσει απέξω με σιλοτέιπ μια πινακίδα «Universe 25» και κορόιδευε τον κοσμάκη ότι και καλά κάνει πείραμα. Και φυσικά μαγείρεψε τα αποτελέσματα (μπορεί και τα ποντίκια) και μας τάδωσε να τα φάμε αμάσητα. Όπως ξέρουμε όλοι, άλλωστε, οι Αμερικάνοι είναι μάστορες στην ψευδοεπιστήμη και πονηρώ τρόπω χρώνται.

      Ας θεωρήσουμε όμως, κουβέντα να γίνεται, ότι το πείραμα τω όντι έγινε έτσι. Γιατί οι φαρμακολογικές δοκιμές σε ποντίκια με σκοπό τη μελλοντική ανθρώπινη χρήση να είναι επιστημονικά αποδεκτές αλλά τα πειράματα πάνω στις κοινωνικές δομές τους να μην είναι;
      Η ιατρική επιστήμη άπτεται της επιστήμης της βιολογίας κ.ο.κ. (sic). Η κοινωνιολογία ποιανής επιστήμης άπτεται; Η συμπεριφορά των ζώων (μαζί και του ανθρώπου) δεν ορίζεται από βιολογικές σταθερές; Ή μήπως ο άνθρωπος είναι ξεκομμένος απ’ το ζωικό βασίλειο, μια μοναδική δημιουργία που ήρθε σ’ αυτόν τον κόσμο για να τον κάνει δικό του;

      Πίσω απ’ την ιερή οργή σου για όσους υπονοούν ότι η σχέση του ανθρώπου με τα λοιπά ζώα είναι στενότερη απ’ όσο σου αφήνει ο εγωισμός σου να αποδεχτείς, λανθάνουν προνεωτερικές ή κρεασιονιστικές αντιλήψεις.
      Έχουν τα ζώα τόσες οντολογικές ομοιότητες με τους ανθρώπους; Δεν το πολυπιστεύω, αλλά, εε…να… είναι τόσες οι αποδείξεις που άμα βγω και το υποστηρίξω στα σοβαρά θα μου φορέσουν τη ζακέτα ανάποδα. Αλλά έχουν και κοινωνιολογικές ομοιότητες; Βλασφήμια!
      Τώρα, πώς κατάφερες να καταλήξεις αιτιολογικά από την «ιδεολογική» και «αξιολογικά ελεύθερη» έννοια του υπερπληθυσμού στην αμφισβήτηση του πειράματος… ποια είναι η τελευταία δημοσιευμένη εργασία σου είπαμε; Α, την κλώθεις στο μυαλό σου αυτές τις μέρες.
      Αν δεν σ’ αρέσουν τα πειράματα, δεν χρειάζεται να διαβάζεις γι’ αυτά. Υπάρχουν και τα θαύματα του Οσίου Παπατζίου σε σκληρό εξώφυλλο.

  3. Θα πρότεινα του Γιάννη να διαβάσει και την επόμενη ανάρτηση…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s