Στη Ρώμη … και πάλι πίσω.

Posted: Μαΐου 3, 2012 in Ιδέες, Καθημερινότητα, Πολιτική

Βρέθηκα στην Ρώμη για λίγες ημέρες διακοπών και πρέπει να σας πω ότι ήταν γεμάτη Έλληνες. Μήπως αυτά βλέπουν οι τροϊκανοί και θέλουν επιπλέον εισπρακτικά μέτρα;

 Η σύγκριση με την Αθήνα είναι καταθλιπτική. Μπροστά στην  Ρώμη η πρωτεύουσά μας μοιάζει με τσιμεντένιο τερατούργημα. Οι πολιτισμικοί θησαυροί που εκτίθενται στο Βατικανό, στους αρχαιολογικούς χώρους και στα μουσεία ξεπερνούν κατά πολύ όσα έχουμε να δείξουμε. Τελικά νομίζω ότι το μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι η θάλασσα με τα νησιά και τον ήλιο το καλοκαίρι. Επίσης οι Ιταλοί είναι πολύ ευγενικοί και εξυπηρετικοί. Μοιάζουμε σε πολλά΄ διπλοπαρκάρουν, κορνάρουν και διαπληκτίζονται στο δρόμο. Όμως αυτά τα κάνουν κάπως πιο πολιτισμένα και σε μικρότερο βαθμό. Αν και η πόλη είναι γεμάτη δίκυκλα, δεν είδαμε κανένα χωρίς κράνος. Η αστυνομία ήταν παντού παρούσα, και είδαμε περιπολικά της “Οικονομικής Αστυνομίας”. Κρίνοντας από τον αριθμό των αποδείξεων που δεν έκοψαν σε εμάς, πρέπει να έχουν πρόβλημα φοροδιαφυγής. Είδαμε μερικούς άστεγους και αρκετούς επαίτες, αλλά κανένα αδέσποτο ζώο. Όταν πήγα το καλοκαίρι στην Ικαρία, εξαγριώθηκα όταν έμαθα ότι ο ναός της Αρτέμιδας στο Νας καταστράφηκε επειδή οι κάτοικοι των Ραχών έκαναν το μάρμαρο ασβέστη. Τώρα κάπως ησύχασα, γιατί έμαθα ότι στο Κολοσσαίο συνέβη το ίδιο. Τελικά ο πάπας το 1750 απαγόρευσε το πλιάτσικο οικοδομικών υλικών και χαρακτήρισε το Κολοσσαίο χριστιανικό μνημείο.

Οργώνοντας την Ρώμη, μία σκέψη πέρασε από το μυαλό μου. Οι ελληνικές πόλεις κάπως έτσι θα ήταν, αν δεν είχαμε φορτωθεί τον οθωμανικό ζυγό. Το έχω γράψει και σε άλλη ανάρτηση ότι έχω μια αντιπάθεια στην Τουρκία, όχι τόσο γιατί έχουμε πολιτικές προστριβές, αλλά γιατί η προβληματική γειτνίαση μας καταδίκασε σε πολιτισμική καχεξία. Περπατώντας στις ευρωπαϊκές πόλεις, αισθάνομαι ότι η πατρίδα μου είναι ακρωτηριασμένη, κάτι έχασε μέσα στο χρόνο. Η Αναγέννηση και ο Διαφωτισμός θα είχαν ξεκινήσει εδώ, οι πόλεις μας και τα μνημεία μας θα ήταν αριστουργήματα. Πολύ θα ήθελα να ζήσω μια εναλλακτική ιστορία της Ελλάδας. Σε τελική ανάλυση εξαρτάται από τις προτιμήσεις του καθενός και κάποιοι είναι ευχαριστημένοι επειδή φορέσαμε το τουρκικό φέσι και όχι την παπική τιάρα. Και αυτό όμως μπροστά στον άμεσο κίνδυνο ήταν  ένα ψευτοδίλημμα. Όταν οι Τούρκοι πολιορκούσαν την Πόλη, λίγοι ήταν εκείνοι οι οποίοι έπιασαν σπαθί να την υπερασπιστούν.

 Μήπως  για μια ακόμα φορά η ιστορία επαναλαμβάνεται, και αντί να εργασθούμε να αλλάξουμε την χώρα προς το καλύτερο εφαρμόζοντας ένα ουσιαστικό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα εξαντλούμαστε σε ψευτοδιλήμματα και θεωρίες συνωμοσίας;

Επιστρέφοντας προσγειώθηκα στην καταθλιπτική προεκλογική πραγματικότητα. Φοβάμαι το αποτέλεσμα της κάλπης και τους ψηφοφόρους. Ποιος πιστεύει ότι το εκλογικό σώμα είναι σοφό ; Μήπως οδηγούμε σωστά ; Μήπως δείχνουμε σεβασμό στο περιβάλλον και τα ζώα ; Πώς ψηφίζαμε τόσα χρόνια ; Και τι έχει αλλάξει που θα μας κάνει να μην ψηφίσουμε απερίσκεπτα ό,τι λαϊκίστικο χαϊδεύει τα αυτιά μας, καθώς περιδεείς παρακολουθούμε την κενόλογη προεκλογική εκστρατεία ;

Από όσες επιγραφές διάβασα στη Ρώμη, μια είναι εκείνη που μου φάνηκε πιο επίκαιρη :

“  ignoranti quem portum petat nullus suus ventus est “, Seneca

“Δεν υπάρχει ούριος άνεμος για  όποιον δεν γνωρίζει που θέλει να πάει“, Σενέκας

Γιώργος Χαρκοφτάκης
manamachine.wordpress.com

Advertisements
Σχόλια
  1. […] το προσωπικό blog του Γιώργου Σχολιάστε το άρθρο Tags: ΕΚΛΟΓΕΣ 2012, ΕΛΛΑΔΑ, […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s