Αρχείο για Μαρτίου, 2012

Ας ανάψουμε ένα κερί

Posted: Μαρτίου 21, 2012 in Ιδέες

Παραθέτω από το facebook, την ανάρτηση ενός πολύ καλού φίλου.

«Σήμερα διάβασα τις ειδήσεις. Ένας Αμερικανός στρατιώτης σκότωσε 16 Αφγανούς άμαχους, ( παιδιά και γυναίκες επίσης). Κατά έναν Αφγανό πολιτικό δεν ήταν ένας, αλλά ομάδα στρατιωτών, που βίαζαν επίσης και αφού σκότωσαν τα θύματα ύστερα τα έκαψαν. Στην Σομαλία σκοτώθηκαν εξι άτομα σε καταυλισμό προσφύγων( και παιδιά φυσικά) από όλμο. Στην Παλαιστίνη κάτι ανάλογο. Στην Ουκρανία δύο δεν ξέρω πως να τους πω, βίασαν μια δεκαοκτάχρονη και ύστερα την έβαλαν σε ένα λάκκο και την έκαψαν ζωντανή ..(Σώθηκε παλεύει για την ζωή της ,την έχουν ακρωτηριάσει λόγω των βαριών εγκαυμάτων). Στην Ζάκυνθο μια γυναίκα 81 ετών αυτοπυρπολήθηκε για να μην είναι βάρος στα παιδιά της, η κρίση βλέπεις. Στην δεκαετία του ’50 σε καθολικό ψυχιατρείο, ευνούχιζαν παιδιά για να τα «θεραπεύσουν» λόγω ομοφυλοφιλικών τάσεων….
Δεν καταλαβαίνω γιατί θέλουμε να σωθεί το κτήνος που λέγεται άνθρωπος. Δεν καταλαβαίνω για πιο λόγο θυσιάστηκε ο Ιησούς. Όπου να γυρίσεις το κεφάλι, σε όποιο μέρος και σε όποια εποχή η ίδια ιστορία. Έχω χάσει την πίστη μου στο καλό που κρύβεται μέσα μας. Είναι μάλλον καλά κρυμμένο. Δεν σεβόμαστε τη ζωή. Σε κάθε μορφή της. Γιατί να μας αξίζει?»

Δεν έχει νόημα η ανάλυση της ειδησεογραφίας, σχετικά με τα εγκλήματα που διαπράττονται κάθε ημέρα. Συνωστίζονται και ανόμοιες καταστάσεις, μια εμπόλεμη ζώνη με τριτοκοσμικές και πρώην σοβιετικές «δημοκρατίες» όπου η ανθρώπινη ζωή έχει τόση αξία όση έχουν οι κατσαρίδες στο σπίτι μας. Θυμάμαι, ο πατέρας μου μου έλεγε ότι στα λιμάνια της Αφρικής έβλεπες πτώματα να επιπλέουν και δεν έδινε κανείς σημασία. Γιατροί που επισκέπτονται συστηματικά αυτές τις περιοχές, παρατηρούν ότι κάθε φορά έχουν διαφορετικούς ντόπιους βοηθούς. Οι προηγούμενοι πέθαναν από φυσικά ή άλλα αίτια. Θα μπορούσα εύκολα να παραθέσω, τα αμέτρητα παραδείγματα φιλανθρωπίας και αλτρουισμού που βλέπουμε ακόμα και στην καθημερινή μας ζωή. Αντί αυτού, θα προσπαθήσω να κάνω μερικές παρατηρήσεις.

Το ότι ο άνθρωπος είναι κατά βάθος «καλός» είναι μια πολύ συνηθισμένη γνώμη. Και όταν γνωρίζουμε την «σκληρότητα του κόσμου» αναρωτιόμαστε για το πόσο βαθιά κρύβεται αυτή η καλοσύνη. Ο διαχρονικός Θουκυδίδης, για τα γεγονότα του εμφυλίου στην Κέρκυρα :

[3.81.5] Η μπορούσε κανείς να ίδη τον θάνατον υπό όλας του τας μορφάς. Καμμία από τας φρικαλεότητας που είναι συνήθεις εις τοιαύτας περιστάσεις δεν έλειψε και χειρότεραι ακόμη έλαβαν χώραν. Διότι πατέρες εφόνευαν τα τέκνα των, και ικέται απεσπώντο από τους ναούς και εφονεύοντο πλησίον. Μερικοί μάλιστα απέθαναν εντός του ναού του Διονύσου, του οποίου αι θύραι απεφράχθησαν δια τοίχου.

Ιδού τι εξηγεί παρακάτω στην «Παθολογία του Πολέμου» :

[3.82.2]…. εφόσον η ανθρωπίνη φύσις μένει η ιδία, φέρουν όμως βαρύτερον ή έλαφρότερον χαρακτήρα και διαφέρουν κατά την μορφήν, αναλόγως της μεταβολής των παρουσιαζομένων εκάστοτε περιστάσεων. Διότι εν καιρώ μεν ειρήνης και ευημερίας και αι πόλεις και οι ιδιώται διαπνέονται από ευγενέστερα αισθήματα, καθόσον δεν περιπίπτουν υπό την πίεσιν αναποτρέπτων αναγκών. Αλλ’ ο πόλεμος, αφαιρών ολίγον κατ’ ολίγον από τους ανθρώπους την καθημερινήν ευμάρειαν, γίνεται διδάσκαλος βίαιος, και τείνει ν’ αφομοιώση τας διαθέσεις των πολλών προς την παρούσαν αυτών κατάστασιν.

Αυτές δεν είναι οι μόνες αγριότητες που περιγράφονται στο έργο αυτό. Ο πόλεμος και οι στερήσεις λοιπόν είναι ο μεγάλος δάσκαλος της βίας, και η ανθρώπινη φύση μένει η ίδια.

Προσωπικά, πολύ θα ήθελα να υπάρχει ο καλός θεός, ο οποίος νοιάζεται για τους ανάξιους κατά τα άλλα πιστούς του. Όμως,  εκτίμηση μου είναι ότι οι θρησκείες δεν είναι παρά μύθοι και η ύπαρξη οποιουδήποτε θεού ένα απίθανο ενδεχόμενο. Για αυτό είναι γνώμη μου ότι δεν αποτελεί έκπληξη, αλλά μεγάλο σκάνδαλο που τόσες χιλιάδες χρόνια θρησκείας δεν έκαναν τον μόνο κόσμο που γνωρίζουμε καλύτερο.
Γνωρίζουμε με μεγάλη ακρίβεια το μέλλον μας. Είναι σίγουρο ότι όλοι θα πεθάνουμε, η γη θα παγώσει και ο ήλιος θα σβήσει. Για κάθε θάνατο η φύση είναι αδιάφορη και η Γη δεν αλλάζει πορεία ούτε κατά ένα χιλιοστό. Στο τέλος όλοι θα κάνουμε παρέα περιφερόμενοι ως κοσμική σκόνη, υλικά για ένα άλλο άστρο ή πλανήτη. Αν ο άνθρωπος είναι κατά βάθος καλός ή κακός στερείται σημασίας, διότι η φύση δεν αναγνωρίζει αυτές τις ποιότητες παρά μόνο την ανάγκη επιβίωσης. Και για αυτό η θρησκευτική λατρεία είναι μια τρομερή σπατάλη ενέργειας, δηλαδή αφοσίωση στην εξασφάλιση μιας θέσης σε έναν φανταστικό κόσμο ενώ η θέση μας στον πραγματικό κόσμο είναι ήδη προβληματική. Επομένως, απλά σκεπτόμενος την κοσμική μοναξιά μας, θα ήταν πιο αποτελεσματικό να κρατήσει ο καθένας από εμάς ένα κερί ανθρωπιάς και παρηγοριάς ζεσταίνοντας τον συνάνθρωπο του από το να εφευρίσκει λόγους για να δικαιολογεί την απραξία του.

Γιώργος Χαρκοφτάκης
manamachine.wordpress.com

 Τους τελευταίους μήνες γίνονται πολύ συχνές αναφορές στον αμύθητο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας. Στον ορυκτό πλούτο περιλαμβάνονται κάθε είδους ορυκτά, πετρέλαιο, φυσικό αέριο κλπ Στις πιο ακραίες μορφές, οι αναφορές συνοδεύονται από την διαπίστωση ότι το νέο μνημόνιο έχει σκοπό την υφαρπαγή αυτού του πλούτου, τον οποίο μια γνήσια πατριωτική κυβέρνηση μπορούσε να χρησιμοποιήσει για την αποπληρωμή του συνόλου του χρέους τον διωγμό της τρόϊκας, των πονηρών δανειστών και την μετατροπή της χώρας σε μια μεσογειακή Εδέμ.
Ας αρχίσουμε με τα πραγματικά δεδομένα, σύμφωνα με τα οποία τα πετρελαϊκά κοιτάσματα τα οποία θα μας «ξεχρεώσουν» κινούνται ακόμα στο πεδίο του υποθετικού. Κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά τι μπορεί να εξορυχθεί και με τι κόστος. Κανένα γεωτρύπανο δεν έχει κάνει έρευνες, μια διαδικασία η οποία έχει πολύ μεγάλο ποσοστό αποτυχίας. Ακόμα όμως και εάν βρίσκαμε μεγάλες ποσότητες πετρελαίου, αυτές θα χρειαζόντουσαν αρκετά χρόνια να αποδώσουν οικονομικά. Δηλαδή μέχρι τότε πρέπει να ζήσουμε με τους τροϊκανούς και να κάνουμε δυστυχώς … όσες μεταρρυθμίσεις χρειάζονται. Τα μόνα βεβαιωμένα κοιτάσματα στην δυτική Ελλάδα, μπορούν να αποφέρουν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, ποσό όχι αμελητέο, το οποίο όμως απέχει πολύ στο να μας κάνει εμιράτο. Επομένως η σχετική φιλολογία για τον μυθικό μας ορυκτό πλούτο είναι λαϊκισμός που αποπροσανατολίζει τους πολίτες από τα πραγματικά μας προβλήματα. Στο αφελές ερώτημα γιατί τόσα χρόνια οι έρευνες δεν προχώρησαν, απαντώ ότι οι πολιτικοί σκέφτονται το άμεσο όφελος που αποφέρει ψήφους και προβολή. Αποφεύγουν με κάθε τρόπο σοβαρή δουλειά υποδομής που θα αποδώσει μετά από 5-10 χρόνια.
Ο επόμενος μύθος είναι ότι η ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων ενεργειακών πόρων θα μας σώσει. Δεν είναι κατανοητό στον περισσότερο κόσμο, ότι η σημερινή κρίση δεν οφείλεται στα μειωμένα έσοδα του προϋπολογισμού, ούτε καν στην φοροδιαφυγή. Οφείλεται στην κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος. Όσο μεγαλύτερα τα έσοδα, τόσο μεγαλύτερη η σπατάλη. Επομένως ακόμα και όλοι οι φόροι να μαζεύονταν το δημόσιο θα ήταν καταχρεωμένο και χρεωκοπημένο. Η επίκληση της φοροδιαφυγής είναι ένα άλλοθι των πολιτικών, διότι σε κάθε περίπτωση το κράτος οφείλει να ξοδεύει με βάση τα όσα εισπράττει και όχι τα όσα θα έπρεπε να εισπράττει. Η «Ελληνική εμπειρία» δείχνει ότι η εισροή άφθονου χρήματος από εξορύξεις, θα οδηγούσε σε ένα πάρτι κατασπατάλησης, του οποίου το μέγεθος θα είναι ασύλληπτο ακόμα και με τα δεδομένα των καλών εποχών του 2004. Δεν είναι τυχαίο, ότι με φωτεινή εξαίρεση την Νορβηγία, καμία άλλη παραγωγός χώρα δεν περιλαμβάνεται στην κατηγορία των ανεπτυγμένων.
Συμπερασματικά, βλέπω μεγάλο κίνδυνο από την εισροή πετροευρώ, πριν προλάβουμε να γίνουμε σοβαρό κράτος και σε κάθε περίπτωση τα μελλοντικά έσοδα πρέπει αν μείνουν μακρυά από τους πολιτικούς αν δεν θέλουμε να μοιραστούν σε μαϊμού συντάξεις και αργομισθίες. Υπάρχουν και άλλες αρνητικές συνέπειες οι οποίες δεν έχουν εκτιμηθεί, όπως η «ολλανδική νόσος» η οποία προκαλεί σημαντικές στρεβλώσεις στην οικονομία παρόμοιες με αυτές που αναπτύχθηκαν στην χώρα μας την δεκαετία του 1980.

Δεν υποτιμούμε την θετική επίδραση του ενεργειακού παράγοντα στους σχεδιασμούς της ΕΕ για την Ελλάδα, οι οποίοι όμως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την δήθεν κλοπή των πόρων. Είναι δεδομένη η ενεργειακή αναβάθμιση της ανατολικής Μεσογείου. Η Κύπρος και το Ισραήλ σχημάτισαν ήδη ενεργειακή συμμαχία στην οποία σύντομα θα προστεθεί και η Ελλάδα ως ασφαλής δίαυλος μεταφοράς και ίσως παραγωγός πετρελαίου/φυσικού αερίου. Επομένως η σταθεροποίηση την Ελλάδας εντός ΕΕ/ευρώ είναι πλέον σημαντική, διότι εξασφαλίζει την ασφάλεια των νέων πόρων.
Ανεπτυγμένες χώρες είναι αυτές που βασίζονται στην ένταση παραγωγής αγαθών και γνώσεων, με προηγμένες κοινωνικές και πολιτικές δομές. Η μεγάλη κληρονομιά που μας παρέδωσε η φύση, ας αποδεχτούμε ότι είναι αρκετή προς το παρόν και ας ιδρώσουμε να βρούμε τρόπους να λύσουμε τα προβλήματα μας χωρίς να προσβλέπουμε σε μυθικούς θησαυρούς.

Γιώργος Χαρκοφτάκης
manamachine.wordpress.com

Στις αρχές Φεβρουαρίου, είχα την  ατυχία να πάθω διάστρεμμα 2ου βαθμού, καθώς γλίστρησα στην είσοδο των γραφείων μας. Τελικά ήταν μια εμπειρία διδακτική, αυτό που έμαθα είναι ότι όσο πιο μακριά είσαι από το ΙΚΑ τόσο καλύτερα. Για αυτό το «εργατικό ατύχημα» έπρεπε να πάω σε 5 διαφορετικά καταστήματα του ΙΚΑ, να χάσω περίπου 2 μέρες και να δοκιμάσω τα νεύρα μου. Αν το ατύχημα έγινε εντός ωραρίου εργασίας, μπορεί να μην χάνεις χρήματα αλλά έχεις επιπλέον ταλαιπωρία, αφού πρέπει να μαζέψεις χαρτιά και να τα παραδώσεις στο ΙΚΑ που είναι καταχωρημένος ο εργοδότης σου.

1.Επίσκεψη ΙΚΑ στην Αλεξάνδρας να με δει επόπτης γιατρός
2.Επίσκεψη ΙΚΑ Πειραιά/ Μπουμπουλίνας να με δει άλλος γιατρός για να πάρω δικαιολογημένη άδεια
3. Δυο επισκέψεις ΙΚΑ/ Πανόρμου να πάρω τα χαρτιά για εργατικό ατύχημα και να τα καταθέσω εκεί άλλη ημέρα
4. Επίσκεψη ΙΚΑ Πειραιά/Ελ Βενιζέλου να θεωρήσω το βιβλιάριο ΙΚΑ. Αν είσαι από τους τυχερούς που το ΙΚΑ δεν σου έστειλε αυτοκόλλητο, την πάτησες.
5. Επίσκεψη ΙΚΑ Πειραιά/Αγ Κωνσταντίνου, το τμήμα παροχών για να εισπράξω τα χρήματα της αποζημίωσης.

Αυτό που έχω να παρατηρήσω για το ΙΚΑ, είναι ότι συναντάς όλων των ειδών τους υπαλλήλους. Η πολυδιάσπαση των υπηρεσιών και η γραφειοκρατεία δεν είναι δική τους ευθύνη. Όμως όποιος αρχίσει να ασχολείται με τις υπηρεσίες του ΙΚΑ πρέπει να αποκτήσει υπομονή. Τα νεύρα και οι μεγάλες ουρές είναι κανόνας. Αν το μηχανογραφικό τους έχει πρόβλημα και δεν στέλνουν αυτοκόλλητα τι φταίμε εμείς ; Αν έχεις πάθει σοβαρό ατύχημα πως θα τα κάνεις όλα αυτά;
Επίσης δεν υπάρχει τρόπος η επιχείρηση να ζητήσει να της στείλουν τα αυτοκόλλητα. Σου λένε να φέρετε τα βιβλιάρια να τα θεωρήσουμε.

Αυτό είναι το ΙΚΑ, ο τάφος του Ινδού, σε πετάνε μέσα ζωντανό, νεκρό ή  ετοιμοθάνατο.

La Mettrie, Man a Machine

Posted: Μαρτίου 15, 2012 in Ιδέες

It is not enough for a wise man to study nature and truth; he should dare state truth for the benefit of the few who are willing and able to think. As for the rest, who are voluntarily slaves of prejudice, they can no more attain truth, than frogs can fly.

Πλήρες κείμενο…

Γιατί οι Αρειανοί ;

Posted: Μαρτίου 14, 2012 in Πολιτική

Την Κυριακή έγινε στο Hilton η ιδρυτική συνδιάσκεψη της «Δημιουργια Ξανά!» Παρακολουθώ την πορεία του κινήματος από την συγκεντρωση του Δαναού τον Οκτώβριο. Στο παρελθόν είχα ελάχιστη κομματική δραστηριότητα, και οι κομματικοί χώροι μου προκαλούν αλλεργία. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα με έχει οδηγήσει στο συμπέρασμα, ότι η αντίδραση στο σύστημα μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνο αν είναι θεσμική. Να το εξηγήσω.
Οι διαδηλώσεις στο σύνταγμά και οι απεργίες δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα. Οι μόνες κινητοποιήσεις που στο παρελθόν είχαν αποτέλεσμα ήταν αυτές οργανωμένων ομάδων π.χ. αγρότες, ΔΕΗ. Αυτό που φοβάται το σύστημα είναι η ανατροπή του θεσμικά, δηλαδή η είσοδος στην βουλή πραγματικών εκσυγχρονιστικών δυνάμεων. Η ΔΞ! έχει εκφράσει συγκεκριμένα τις προτάσεις με τις οποίες θα σταματήσει ο βανδαλισμός του δημοσίου από τις κομματικές νομενκλατούρες. Με άλλα λόγια, μόνο η υποστήριξη μας σε νέους άφθαρτους και αδιάφθορους πολιτικούς χώρους μπορεί να μας δώσει διέξοδο. Δεν είναι οι Αρειανοί που θα μας σωσουν, ούτε το τηλεκοντρολ αλλά η πολιτική δραστηριοποίση του καθενός μας. Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά για να βρούμε μια παρόμοια διαπίστωση. Ο Περικλής, στο Επιτάφιο δηλώνει χαρακτηριστικά «οποιος δεν συμμετέχει στα κοινά δεν είναι φιλήσυχος αλλά άχρηστος». Ας  φύγει λοιπόν η αλλεργία  της συμμετοχής σε κόμμα. Αν η ΔΞ! μετά από εξέταση των θέσεων της δεν σας εκφράζει, ας βρειτε κάποια άλλη εκσυγχρονιστική δύναμη. Όμως, ποτέ μην επιβραβεύσετε τους φθαρμένους πολιτικούς, που φέρουν την μεγαλύτερη ευθύνη για το κατάντημα μας.